درباره زبان آلمانی

درباره زبان آلمانی

زبان آلمانی (Deutsch) یک زبان اروپاییست که بیشتر در مناطق مرکزی اروپا مورد استفاده قرار می گیرد. این زبان به طور گسترده و به صورت رسمی در کشورهای آلمان، اتریش، سوئیس، بخش های شمالی ایتالیا و لیختن اشتاین صحبت می شود. این زبان همچنین یکی از زبان های رسمی (اما نه زبان اکثریت) در کشورهای لوکزامبورگ و بلژیک است. آلمانی از نظر ریشه شباهت و نزدیکی زیادی با زبان های هلندی و انگلیسی دارد.

زبان آلمانی یکی از زبان های اصلی جهان و زبان مادری بیش از 95 میلیون نفر در سراسر جهان است. زبان آلمانی گسترده ترین زبان مادری در اتحادیه اروپا و همچنین سومین زبان آموزش داده شده در ایالات متحده (بعد از اسپانیایی و فرانسه) و اتحادیه اروپا (بعد از انگلیسی و فرانسه) است. زبان آلمانی دومین زبان علمی جهان نیز به سبب تعداد مقالات نوشته شده و سومین زبان رایج در محیط اینترنت (بعد از انگلیسی و روسی) به شمار می رود. زبان آلمانی از نظر تعداد کتابهای منتشر شده در سال به این زبان نیز مقام 5ام را در جهان داراست.

ریشه بیشتر واژه های زبان آلمانی به خانواده زبان های هندی-اروپایی برمیگردد. دسته ای از واژه های این زبان ریشه های لاتین یا یونانی دارند و تعداد کمتری از آنها از زبان های فرانسه یا انگلیسی مشتق می شوند. زبان آلمانی همچنین به واسطه لهجه ها و گویش های متفاوتش مشهور است.

آیا آلمانی زبان سختی است؟

این موضوع تا حد زیادی به وضعیت فعلی دانش شما وابسته است. در صورتی که آشنایی خوبی با زبان انگلیسی داشته باشید (و در مقایسه با دیگر زبان های دنیا) می توان گفت آلمانی زبان سختی نیست. البته ساختار گرامری زبان آلمانی از انگلیسی تا حدی پیچیده تر است اما زمانی که با این ساختار آشنا شوید راحت تر با این زبان کنار می آیید.

تفاوت های آلمانی و فارسی در کدام بخش هاست؟

بررسی تفاوت های دو زبان کار تخصصی و پیچیده ایست که باید در مورد آن از زبان شناسان سوال کرد ولی در سطح اولیه تا متوسط احتمالا این تفاوت ها به چشم شما خواهد آمد.

جنسیت اسامی در آلمانی:

آلمانی بر خلاف فارسی و انگلیسی یک زبان جنسیت محور است. یعنی هر اسم حتما یک جنسیت دارد. اسامی در زبان آلمانی می توانند یکی از جنسیت های مذکر، مونث یا خنثی را داشته باشند. در زبان آلمانی جنسیت اسامی ساختار کاملی ندارد پس باید در هنگام یادگیری اسامی جنسیت آنها را هم یاد بگیرید.

حروف تعریف معرفه:

در زبان آلمانی مشابه انگلیسی (حرف تعریف the ) ، برای حالت معرفه از اسامی از حروف تعریف استفاده می شود. حروف تعریف در کنار نشان دادن معرفه یا نکره بودن اسم می توانند حالت و جنسیت آن را نیز نشان دهند (چیزی که در انگلیسی وجود ندارد) .

نحوه جمع بستن اسامی:

در زبان آلمانی بر خلاف فارسی و انگلیسی جمع بستن اسامی قاعده ای کلی ندارد. در واقع شما باید در زمان یادگیری اسامی حالت جمع آنها را هم یاد بگیرید.

ساختار های مفعولی در زبان آلمانی:

در زبان آلمانی برخلاف فارسی و انگلیسی مفعول جمله از جایگاهش در جمله مشخص نمی شود بلکه از حالت آن مشخص می شود. به علاوه درگیری به مراتب بیشتری با انواع مفعول (مستقیم و غیر مستقیم) خواهید داشت.

ساختار های ملکی در زبان آلمانی:

در زبان آلمانی ساختار ملکی اسامی نیز با یک حالت مشخص می شود. این حالت می تواند تاثیراتی را بر روی اسم و کلمات وابسته به آن بگذارد.

ضمایر شخصی در زبان آلمانی:

در زبان آلمانی ما سه نوع ضمیر شخصی داریم. ضمایر شخصی فاعلی (که در فارسی با آنها آشنا هستید) ضمایر شخصی مفعولی مستقیم و ضمایر شخصی مفعولی غیر مستقیم. در زبان آلمانی بر خلاف فارسی و انگلیسی دو نوع ضمیر مفعولی داریم (فاعلی و مفعولی)

جمله بندی در زبان آلمانی:

از آنجا که تشخیص فاعل و مفعول جمله در آلمانی از طریق حالت آن صورت می گیرد این بخش ها می توانند در جمله جایگاه های متفاوتی داشته باشند. این موضوع بر خلاف ساختار معمول جملات در فارسی و انگلیسی است.

نحوه نسبت دادن صفات در آلمانی:

در آلمانی صفتها پس از نسبت داده شدن به یک اسم خصوصیات حالت آن اسم را دریافت می کنند. این برخلاف ساختار فارسی و انگلیسی است.

زمان ها در زبان آلمانی:

ساختار زمان ها در زبان آلمانی تا حد زیادی مشابه انگلیسی است، زمان های کامل (حال کامل، گذشته کامل و آینده کامل) معادلی در زبان فارسی ندارند.

افعال عبارتی:

در زبان آلمانی مشابه انگلیسی، می توان از طریق اضافه کردن حروف اضافه به فعل، افعال جدیدی ساخت. در زبان انگلیسی به این افعال، افعال Phrasal می گویند. این افعال در زبان فارسی معادلی ندارند.

افعال انعکاسی:

در زبان آلمانی از طریق اضافه کردن یک ضمیر انعکاسی به فعل می توان فعلی با معنای جدید ساخت. این افعال در زبان فارسی و انگلیسی فاقد معادل هستند.

افعال کمکی:

افعال کمکی افعالی هستند که در جمله فاقد معنا هستند و از آنها برای نشان دادن ساختار گرامری جمله استفاده می شود. زبان آلمانی از نظر استفاده از افعال کمکی تا حد زیادی مشابه انگلیسی است. این افعال در زبان فارسی معادل دقیقی ندارند.

شباهت های آلمانی و فارسی تا چه حد است؟

در ابتدا بهتر است رویاهای خود در مورد آریایی بودن دو کشور آلمان و ایران و همچنین ریشه مشترک دو زبان را فراموش کنید. بررسی شباهت های آلمانی و فارسی به این وابسته است که آنها را تا چه سطحی مقایسه کنیم. در صورتی که شباهت آلمانی با فارسی را با شباهت آلمانی با انگلیسی مقایسه کنیم باید گفت فارسی شباهت زیادی با آلمانی ندارد. اما اگر شباهت آلمانی به فارسی را با شباهت آلمانی به چینی مقایسه کنیم دو زبان آلمانی و فارسی نسبتا به هم شبیه هستند.

زبان های آلمانی و فارسی در شکل زبان شناسی از ریشه ای مشترک و هندی اروپایی هستند اما تفاوت هایی چند هزارساله آنها را از هم جدا کرده. با این حال یادگیری آلمانی برای یک فارسی زبان نسبتا آسان خواهد بود. اگر به اندازه کافی برای آن زحمت بکشد.

با این همه پیچیدگی گرامری زبان آلمانی، مردم آلمانی خودشان چطور صحبت می کنند؟

ساختار همه زبان ها پیچیده است. اگر فکر می کنید زبان آلمانی زبان پیچیده ایست احتمالا اطلاعاتی در مورد دستور زبان فارسی ندارید. در کنار این موضوع ساختار مغز برای یادگیری توانایی های عملی با ساختار آن برای یادگیری توانایی های علمی متفاوت است. این سوال مثل این است که شما محاسبات فیزیکی مربوط به متعادل نگه داشتن یک دوچرخه را بنویسید و بعد در مورد سخت بودن دوچرخه سواری صحبت کنید.

اگر میخواهید آلمانی یاد بگیرید بهتر است سخت بودن آن را فراموش کنید و به جای آن بیشتر به فکر تمرین کردن باشید. مغز شما بقیه کار را انجام خواهد داد.

سطوح مختلف زبان آلمانی

در واقع سطوح مختلف زبان آلمانی که توسط سازمان CEFR تعریف شده است مشخص کننده این است که در زبان آلمانی تا چه حد مسلط هستید. تصویر زیر نشانگر سطوح مختلف زبان آلمانی است:

سطوح مقدماتی شامل A1 و A2 می باشد.

سطح A1

در این سطح متقاضی می تواند کلمات روزمره و جملات ابتدایی را که در رابطه با نیاز های عمومی و مشخصی می باشد را درک کرده و استفاده نماید . همچنین متقاضی قادر خواهد بود تا خود را معرفی نماید و در ارتباطات روزانه خود با دیگران سوالاتی را مطرح نماید .

سطح A2

متقاضی این سطح می تواند بعد از اتمام این سطح کلماتی با استفاده زیاد در ارتباط با موضوعات مشخص-مانند اطلاعات درباره خود و خانواده، خرید، کار و محیط اطراف- را به خوبی درک نماید و در موقعیت های ساده و معمول منظور خود را بیان نماید .

سطوح میانی شامل B1 و B2 می باشد.

سطح B1

متقاضی این سطح می تواند بعد از این دوره آموزشی در صورت به کارگیری زبان استاندارد و گفتگو در مورد مسائل آشنا ، نکات اصلی را فهمیده و در اکثر موضوعاتی که در سفر به کشور آلمان با آن برخورد می نماید ، از پس مشکلات خود برآمده و همینطور توانایی آن را خواهد داشت تا با استفاده از جملات ساده و پیوسته در رابطه با موارد آشنا و مورد علاقه خود ، صحبت نماید.

سطح B2

در این سطح متقاضی می تواند نکات اصلی متون دشوار در مورد مطالب مشخص را درک نماید و در رشته تخصصی خود بحث های تخصصی را پیگیری نماید. به عنوان مثال می تواند در یک کلاس درس به زبان آلمانی شرکت کند و متوجه گفت و گو ها شود. همچنین متقاضی توانایی آن را خواهد داشت تا بدون آمادگی قبلی، روان و پیوسته صحبت نماید . به گونه ای که یک گفتگوی عادی با فردی که زبان مادریش است، بدون هیچ مسئله ای برای هر دو طرف به راحتی امکان پذیر باشد.

سطوح پیشرفته شامل C1 و C2 می باشد.

سطح C1

در این سطح متقاضی می تواند متون طولانی شامل بخش بزرگی از واژه های سطح بالا را درک نموده و مواردی را که به اختصار مورد اشاره واقع شده اند را درک نماید. همچنین داوطلب می تواند بدون هیچ گونه آمادگی ، روان صحبت نماید بدون اینکه در جستجوی معنی لغتی بگردد.

سطح C2

در این سطح از دوره زبان آلمانی متقاضی آنچه را می خواند یا می شنود بدون هیچگونه مشکلی متوجه می شود. همچنین می تواند اطلاعات کتبی یا شفاهی از منابع مختلف را جمع بندی کرده و در این مورد دلایل یا توضیحات مربوطه را پیوسته بیان نماید.

پایان این دوره و قبولی در امتحان نهایی آن (ZOP / ZENTRALE OBERSTUFENPRÜFUNG)، علاقه‌مندان به تحصیل در آلمان را از شرکت در امتحان زبان برای ورود به دانشگاه‌های این کشور( TEST-DAF و یا DSH ) معاف خواهد کرد.

سطح لازم زبان برای اقدام به دریافت پذیرش از دانشگاه‌های آلمان (B1) است. این مدرک اما برای تحصیل در دانشگاه‌های این کشور کافی نیست. سطح (C1)، معادل امتحانات ورودی به دانشگاه‌های آلمان (TEST-DAF / DSH) است.

تطابق نمرات آیلتس با سطوح CEFR

CEFR VS IELTS

در اینجا برای درک بهتر سطوح زبان آلمانی به مقایسه این سطوح با امتیازهای آزمون آیلتس در زبان انگلیسی می پردازیم :

همانطور که اشاره کردیم، میزان تسلط افراد بر اساس CEFR به ۳ گروه اصلی مبتدی، متوسط و پیشرفته دسته‌بندی شده‌است.

سطح مبتدی (Basic User) شامل افرادی می‌شود که در این چارچوب در سطوح A2 و A1 هستند. بدیهی است که سطوح A2 و A1 با امتیازهای آیلتس معادل‌سازی نمی‌شوند و افرادی که در این سطوح قرار دارند در آزمون آیلتس می‌توانند به امتیازی کمتر از 4 دست یابند. در این سطح زبان‌آموز مشکلات زیادی در فهم و بیان موضوعات دارد و تنها میتواند واژه‌های ساده و ابتدایی زبان انگلیسی را درک کند، با استفاده از جملات کوتاه و تکراری خود را به صورت ساده معرفی کند و در مورد محل اقامت شغل و مسائل مشابه صحبت کنند.

سطح متوسط (Independent User) در CEFR به دو دسته B1 و B2 تقسیم می‌شود. رسیدن به سطح B1 با کسب نمره 4 آیلتس برابری می‌کند.افرادی که در سطح بینB1/B2 رتبه بندی می‌شوند می‌توانند در آزمون آیلتس نمره 5 را بدست آورند. این سطح، مهارت‌های نسبتا خوبی را در رابطه با استفاده از زبان و توانایی درک مفاهیم، در بیشتر مواقع شامل می‌شود. سطح B2 در CEFR معادل کسب نمره 5.5 تا 6 در آزمون آیلتس می‌باشد. همچنین سطح مرزی B2/C1 با نمره آیلتس 6.5 می‌تواند برابری کند. رسیدن به این سطح جایگاه خوبی برای زبان آموز تلقی می‌شود و شرایط لازم را برای تحصیل در بسیاری از دانشگاه‌های دنیا فراهم می‌آورد.

سومین و بالاترین سطح آموزشی CEFR، سطح پیشرفته (Proficient User) نامیده می‌شود. توانایی بیشتر در درک مکالمات و متون طولانی‌تر، از نتایج دستیابی به این سطح می‌باشد. در آزمون آیلتس نمره‌های 7 و 7.5 معادل سطح C1 در سیستم ارزیابی CEFR هستند و رسیدن به سطح مرزی C1/C2 معادل کسب امتیاز 8 در آزمون آیلتس است. سطح C2 در جایگاه بالاترین سطح CEFR قرار دارد که در معادل‌سازی با امتیازات آیلتس میتواند نمره آیلتس 8.5 به بالا را به خود اختصاص دهد. افرادی که در این سطح قرار دارند زبان انگلیسی را به صورت کامل متوجه می‌شوند و از توانایی بکارگیری دقیق این زبان با تسلط کامل بر جزییات در مباحث تخصصی برخوردار می‌باشند.

مدرک زبان آلمانی

بطور خلاصه،در کشور ایران، امتحانات سطح B پرطرفدار است . افرادی که قصد تحصیل در کشور آلمان را دارند معمولا داوطلب آزمون زبان آلمانی در این سطح هستند. هر کدام از دانشگاه های آلمان با توجه به رتبه بندی و شرایط خود از هر داوطلب ، مدرک B1 یا B2 را می خواهند . البته بیشتر دانشگاه های آلمان مدرک زبان آلمانی B2 را می خواهند . چون این آزمون بسیار پر طرفدار است ، تقریبا هر ماه در کشور و موسسات معتبر برگزار می شود و نمرات آن توسط دانشگاه های آلمانی معتبر است . از آنحایی که مدرک B1 زبان آلمانی برای داشتن ویزای آلمان اجباری است بنابراین متقاضیان مدرک B1 بیشترین جمعیت متقاضیان زبان آلمانی را در ایران تشکیل می دهند.

متقاضیانی که برای یادگیری زبان آلمانی از کلاس های آموزشی استفاده نکردند و به صورت خودآموز آن را فراگرفته اند ، می توانند با مراجعه به سایت گوته در آزمونی آزمایشی شرکت کنند تا میزان یادگیری خود را از این آزمون بسنجند . لازم به ذکر است این آزمون ، قدرت شنیداری ، گفتاری و تولید نوشتاری را نمی سنجد و فقط به بررسی کلی از سطح دانش فرد می پردازد.